Het park verbindt.
Het is de centrale plek in de buurt waar we écht even de tijd voor elkaar nemen. Hier komen mensen samen om gezellig te eten en te drinken, sportief een balletje te trappen of spontaan samen muziek te maken.
Een paar keer per jaar komen we zomaar bij elkaar.
Zodra het lekker weer is, strijken er soms een paar muzikanten neer in het park.
Muziek verbindt ons allemaal.
Als de eerste klanken klinken, komen buurtbewoners naar buiten om gezellig aan te sluiten.
Wandelaars stoppen voor een praatje en vragen nieuwsgierig naar onze instrumenten. En als de beat snel genoeg is, wagen sommige studenten zelfs een dansje.
We hebben weleens meegemaakt dat we met 6 trommelaars wel 150 mensen spontaan aan het dansen kregen!
Omdat we rekening willen houden met slapende kinderen, spelen we nu meestal met minder mensen en kleinere drums.
Zo beperken we de overlast.
Maar als er 200 mensen genieten en 1 persoon ergert zich eraan… is het dan overlast, of is het gewoon jammer voor die ene persoon?
( Die zich altijd overal aan ergert)
Oorspronkelijk gepubliceerd op LinkedIn.