Een zaal is meer dan een verzameling stoelen.
Als je een event organiseert, lijkt de zaalopstelling soms een praktisch detail.
Stoelen neerzetten.
Podium ervoor.
Microfoon aan.
Klaar.
Maar de manier waarop je een ruimte inricht, heeft direct invloed op hoe mensen zich voelen, bewegen en met elkaar omgaan.
Hoe ver staan de stoelen van het podium?
Hoe hoog is het podium?
Staan de sprekers en zitten de deelnemers?
En misschien nog belangrijker:
Welke afstand houden mensen tot elkaar?
Te dicht op elkaar kan ervoor zorgen dat mensen zich ongemakkelijk of onveilig voelen.
Tegelijkertijd wil je ook niet dat iedereen op een eiland zit.
Naast elkaar en tussen de rijen wil je voldoende ruimte.
Maar ook weer niet zóveel dat er geen contact ontstaat.
En kijk eens naar de curve in de rij….
In de ronding is net wat meer ruimte nodig vanwege de beenruimte.
Dat zijn kleine details, maar juist die bepalen of een ruimte prettig aanvoelt.
Kijk eens anders naar je zaal
Niet alleen naar de plattegrond, maar naar de ervaring.
- Waar komen mensen binnen?
- Wat zien ze als eerste?
- Hoe ruikt het?
- Hoe voelt de ruimte?
- Is er voldoende licht?
Onze sessies zijn interactief.
Dat betekent dat de mensen in de zaal niet simpelweg toeschouwers zijn die naar een podium kijken.
Zij zijn onderdeel van het orkest….
En dat heeft gevolgen voor hoe je een zaal inricht.
Want als je alleen kijkt naar de vraag “Kunnen alle deelnemers het podium goed zien?”, ben je eigenlijk maar halverwege.
De vraag is óók:
Kunnen wij de deelnemers goed zien?
Kunnen we oogcontact maken?
Kunnen we hun reacties zien?
Kunnen ze elkaar zien?
Groepsdynamiek is belangrijk voor teambuilding
- Hoe klinkt de zaal?
- Is de akoestiek prettig of moet iemand achterin moeite doen om de facilitator te verstaan?
En dan zijn er de dingen die je misschien pas merkt als het misgaat.
- Een lege eerste rij.
Nederlands willen graag achteraan zitten, een lege eerste rij is niet bevorderlijk voor de sfeer…
- Een lege plek in de rij.
Mis je ook weer een stukje contact met de buren
Een opstelling waarbij achterin nauwelijks zicht is op het podium.
We gebruiken, indien mogelijk, liever de breedte van de zaal dan de lengte.
Meer ( oog ) contact met elkaar en geen verreweg rijen die door het gebrek aan contact de focus verliezen.
Als je achterin zit, wil je niet het gevoel hebben dat je participeert vanuit een andere postcode. 😉
Een goede zaalopstelling begint daarom niet bij de stoelen.
Die begint bij aandacht.
Aandacht voor de mensen, voor de ruimte, voor het programma
En vooral voor hoe iemand zich voelt zodra hij of zij de zaal binnenloopt.
Want uiteindelijk organiseren we geen events voor plattegronden, maar voor mensen.
Oorspronkelijk gepubliceerd op LinkedIn.