Congres organiseren, doe als NASA

 

congres-full-service-9c492cb52c68a3ba5b41c68ac02e4423

Bijna showtime
Ik sta al bij de regietafel. Even later worden de andere drummers ook gewenkt door de regisseur en zij lopen stilletjes naar voren. Sommige gasten (medewerkers bank) kijken even nieuwsgierig naar hun maar wenden dan hun blik weer naar voren naar de presentator en de grote TV-schermen waarop wisselende beelden en slogans voor het nieuwe bedrijf te zien zijn.

Verscholen in het halfdonker wachten we bij de regie ruimte. Tientallen lampjes knipperen, mannen kijken geconcentreerd naar beeldschermen waarop gekleurde balkjes heen en weer flitsen. We zien beelden van de twee camera´s die vóór en naast het podium staan. Voortdurend worden schuifjes heen en weer geschoven terwijl de regisseur zachtjes maar resoluut aanwijzingen geeft. Opperste concentratie hier in deze NASA-achtige ruimte.

fotowerkwijze_congresorganisatie

Better safe than sorry?
Toegegeven, om het organiseren van een congres te vergelijken met een reis naar de maan is een beetje vergezocht. Toch zijn er overeenkomsten in de aanpak van zo´n event en een groot bedrijfsevenement. Organisatoren vinden het soms lastig om een sessie met Drum Cafe in te plannen omdat ze denken dat het niet past en dat zij er dan op worden afgerekend. Maar is het ook nodig om op safe te spelen? De vraag is misschien eerder: hoe zorg je ervoor dat je niet sorry hoeft te zeggen tenzij je bedoeld: sorry, ik had veel eerder met Drum Cafe in zee moeten gaan :-).

Doelgroep
Drum Cafe weet dat als iemand een congres of ander groot evenement organiseert, er aan heel veel zaken gedacht moet worden. Passende locatie, eten en drinken, overnachtingen, heen- en terugreizen,  sprekers: alles moet goed doordacht zijn.

3e638f6845a6b307dccb6845e4267194En ook al heb je gepassioneerde sprekers en interessante workshops, het moment komt dat de aandacht afneemt. Dan moet je als organisator zorgen dat de aanwezigen nieuwe energie krijgen. Dat werkt het beste door mensen in een niet-alledaagse setting door een ´energizer´ uit hun rationele denken te halen.

De eventmanager heeft daarbij de  verantwoordelijkheid om te zorgen dat het entertainment aansluit bij de doelgroep. Entertainment mag niet banaal, seksistisch of ordinair zijn. Iedereen moet het entertainment appreciëren en niemand mag zich aangevallen voelen het moet passen in een zakelijke omgeving

Als Drum Cafe geven we interactieve energizers met drums,  Boomwhackers of body-beats.
Maar we begeleiden ook teambuilding en managementtrainingen waar we mensen uit hun comfort-zone halen en ze juist contact mogen of zelfs moeten maken met hun buren.

Dia 1Doelstelling
Heel belangrijk is dus dat we vóóraf goed doorspreken wat de doelgroep is en de verwachte resultaten. We zijn ons bewust van het effect van het event binnen de strategie, bedrijfscultuur, context en bedrijfsdoelstellingen. We wéten dus gewoon waarom we een bepaalde keuze maken.

Check, check, dubbelcheck
Onlangs was ik op een bijeenkomst met een bont gezelschap om best practices met elkaar te delen. Daar kan ik oprecht van genieten omdat iedereen de kans heeft om nieuwe ideeën op te doen, geïnspireerd te raken en te leren ons werk te verbeteren. Eén discussie is mij in het bijzonder bijgebleven omdat ik me er niets bij voor kon (en kan) stellen. Een eventplanner vertelde dat zij nooit een draaiboek maakt. “Alles zit in mijn hoofd” was haar reactie op mijn vragen. Welke vragen ik ook stelde om voor mezelf helder te krijgen hoe zij dat dan toch doet: als zij ziek worden of de auto niet wil starten? Noem maar op. Nee, het was simpel, ook haar collega wist wel wat in haar hoofd zat want ze werkten al zo lang samen. De meeste aanwezigen reageerden op zijn zachts gezegd verbaasd.

congres-organiseren-grote-zaal-beurs-van-berlage-amsterdamTjonge, waar zou ik zijn zonder mijn draaiboeken? Soms is mijn hoofd een vergiet en hoe meer je wilt of moet onthouden, hoe minder erin blijft zitten. Althans zo lijkt het. Zelfs voor verjaardagsfeestjes – toen ik die nog voor mijn zoons organiseerde – maakte ik een draaiboekje. Noem het beroepsdeformatie, noem het control freak, noem het wat je wilt. Het gaf mij en andere betrokkenen rust en het werd een stuk eenvoudiger om te improviseren als iets anders liep dan voorzien.

Dus doe zoals de NASA bij het plannen van een ruimtereis: bedenk en controleer zoveel als je kunt, hou je aan het draaiboek en vertrouw daarbij op het improvisatietalent van zorgvuldig uitgekozen medewerkers en professionele partners.

Fijne dag verder,
Patrick Tromp
CEO Drum Cafe

Teambuilding en trommelen

Wat heeft team-building met trommelen te maken? En wie zijn eigenlijk de mensen achter Drum Cafe? Wat beweegt hen? Hoe beleven zij zelf het fenomeen Drum Cafe?
In deze korte serie proberen we daar een antwoord op zoeken.

We beginnen dit interview met CEO Patrick Tromp. Fervent trommelaar sinds begin jaren ’90 en de stuwende motor achter Drum Cafe Benelux. Drum Cafe verzorgt wereldwijd interactieve drumsessies voor bedrijven op o.a. congressen, conferenties en evenementen. In 2000 is hij dit avontuur aangegaan en heeft sindsdien vele mensen succesvol aan het trommelen gekregen. Maar wat is eigenlijk de drijfveer van deze ras entertainer? Hoog tijd dus om hem de hemd van het lijf te vragen.

Ietwat in tijdnood door de vele dingen die nog geregeld moeten worden, is het hem toch gelukt om mij een klein uur te woord te staan op de late avond.
Dus we bijten meteen maar de spits af:

Hoe ben je voor het eerst in aanraking gekomen met Drum Cafe?
“In eerste instantie was het trommelen vooral een hobby, die al snel uitgroeide tot iets serieuzers. Voor een aantal jaar gaf ik met een select team trommel workshops op scholen, bruiloften en traden we op bij evenementen. Echter dit was allemaal nog kleinschalig en we moesten het vooral hebben van mond-op-mond reclame.
Via een klant werden we benaderd om een drumsessie te doen.
Deze man vertelde mij dat hij tijdens zijn reis in Zuid-Afrika in contact was gekomen met Drum Cafe en eigenlijk op zoek was naar iets soortgelijks in de Benelux. En zodoende bij ons terecht was gekomen, omdat dat het er meeste op leek. Dat had mijn interesse voor Drum Cafe gewekt en ben informatie daarover gaan zoeken. Zag dat het inderdaad veel overeenkomsten had met wat wij deden, weliswaar op grotere schaal. Maar hun aanpak sprak me wel aan, dus had contact met hen opgenomen en zo is het balletje gaan rollen. Zodoende ben ik Drum Cafe Benelux, gestart.“

teambuilding
Kan je daar iets meer over vertellen? Ik neem aan dat niet iedereen daar zomaar voor in aanmerking komt.

“Dat klopt, er wordt pittig en uitvoerig onderzoek gedaan, waarbij verschillende aspecten aan de orde komen. Voordat je geaccepteerd wordt als nieuw Drum Cafe lid, zal je aantoonbaar moeten bewijzen dat je niet alleen op muzikaal vlak een professional bent, maar ook als ondernemer de zaken goed op orde hebt. Dus dat administratief alles deugt, je netjes en op tijd belasting betaald, als bedrijf ingeschreven staat bij de KvK, daarnaast is het van belang dat je ook organisatorisch goed bezig bent. Waar we het vroeger vooral moesten hebben van mond-op-mond reclame, doen we nu echt ook aan marketing en PR. We staan regelmatig op vakbeurzen en zijn actief op Social Media, versturen nieuwsbrieven en zorgen dat de website up-to-date blijft.“

Waarin verschilt Drum Cafe Benelux van andere Drum Cafe’s volgens jou?

“Kijk, er zijn bepaalde regels waar een Drum Cafe organisatie zich aan moet houden, we zijn vrij om bedrijfsmatig alles te doen wat we individueel zelf zouden willen doen met Drum Cafe. Feit is natuurlijk wel dat ieder persoon weer over andere unieke eigenschappen beschikt. In de uitvoering van de regels of de aanpak, kan daarom best verschil zitten. Wat een heel logisch gevolg is van het feit dat wanneer iemand, inhoudelijk op het gebied van team building sterk is – diegene daar dus meer nadruk op leggen tijdens het geven van zijn drumsessies, dan een iemand met andere kwaliteiten. Ik weet dat ik goed ben in het met humor overbrengen van een boodschap – dat is mijn sterke kracht. En dat komt ook nadrukkelijk tot uiting in onze sessies.”

team-building

Humor is een belangrijk aspect, zeg je, maar wat is typisch voor jou nog meer van belang?

“Om heel eerlijk te zijn, ik ben een perfectionist en plan alles tot in de puntjes. Daar ga ik erg ver in, dat moet ik toegeven…ik ben liever 4 uur te vroeg op de plaats van bestemming, dan 1 minuut te laat! Stel dat we in de file komen of een lekke band krijgen en je weet dat er een zaal met paar honderd mensen op je zitten te wachten…dan kan je het je toch niet permitteren om te laat te komen!!! Ik wil daar geen stress over hebben en zorg ervoor dat we standaard een uur eerder aanwezig zijn op de plaats van bestemming dan afgesproken.
Ander voordeel hiervan is, dat de organisaties die ons inhuren, vlak van tevoren ook behoorlijk gespannen zijn of alles wel volgens schema verloopt en we hen zo ook een beetje verlichten.
Verder wil ik dat alles wat je ziet, voelt, hoort en ruikt (!) helemaal klopt.”

Ruikt?! Kan je me daar wat meer over vertellen?

“Soms gebruiken we ook geuren tijdens sessies, waarbij het publiek bij binnenkomst verrast wordt door een ‘Afrikaans luchtje’ en zo al helemaal in de juiste stemming komt.
Dit draagt bij aan een totaal-belevenis.”
Het is hem nu ernst en we raken de kern van de zaak, dit gaat hem na aan het hart. Hij vervolgt zijn verhaal met verve: “Het gaat erom dat we iedere keer opnieuw, ons uiterste best doen om de beleving voor de klanten zo optimaal mogelijk te maken. Alle sessies moeten vlekkeloos verlopen en tot in de puntjes geregeld zijn. Aankomst van de muzikanten, hoe ze gekleed zijn, hun uitstraling tot aan netjes maar toch gezellig neerzetten van de stoelen met uiterste precisie, alles moet op en top zijn!”

Alles heeft zijn prijs, maar valt er te onderhandelen?

“Inderdaad, alles heeft zijn prijskaartje, om dit allemaal goed te kunnen doen investeren we zelf ook veel. Ik hou niet van half werk en er komen best veel kosten bij kijken. Denk aan materieel, bus, personeel, transport, etc. Dus we kunnen eigenlijk geen concessies in onze professionaliteit doen, maar als het een interessante groep is kunnen we zelf ook investeren.
Maar dan heb je ook wat! We garanderen dat iedereen voor 100% geniet en dat onze sessies echt resultaat opleveren. Al onze opdrachtgevers hebben ons laten weten dat ze het een zeer rendabele investering vonden.

Okee, nu over naar wat luchtigers – hoeveel trommels heb je zelf?
“Ik heb 1000 Afrikaanse drums en in voorraad”

Wow, dat is niet mis…heb je ook een favoriete trommel?
“Jazeker heb ik die, hoewel dat soms kan wisselen. Ik hou ervan om met verschillende vellen te experimenteren. Zoals bijvoorbeeld: koe, geit, hert, kalf of zelfs antilope vellen. Alle vellen hebben hun eigen geluid. Dit geluid wordt beïnvloed door de dikte van het vel en hoe strak deze opgespannen is. Een koehuid is dikker, dat is echt hard werken en meer geschikt voor de echte professionals, wat dat voel je ook eerder aan je handen. Op een dun (strakker gespannen) geitenvel trommel je zo uren lekker weg, zonder moeite.”

Trommelen zit dus eigenlijk in je genen, bespeel je ook andere instrumenten?
“Ik heb mij hele leven op alles getrommeld wat los en vast zat, maar heb ooit een trombone aangeschaft. Deze heb ik overigens nog steeds, maar om eerlijk te zijn is dat niet echt mijn ding. Ik verzamel daarentegen wel Afrikaanse muziekinstrumenten, niet alleen trommels, maar ook bijvoorbeeld melodische en snaarinstrumenten.”

drumsmile
Zijn er trommelaars in de wereld die je bewonderd? Heb je idolen?

“In de eerste plaats wil ik mijn credits uitspreken naar mijn team, dat zijn allemaal stuk voor stuk goede trommelaars, entertainers, waar ik veel bewondering voor heb. Daarnaast, als je het over ‘bekendheden’ hebt in de trommelscene, ben ik erg onder de indruk van Mamady Keita en Haruna Dembele. Beide goede drummers maar zeker ook entertainers.

Waarom zou je iedereen aanraden om ook te gaan trommelen?

“Afgezien dat het ontzettend leuk is om te doen, is het ook bewezen, dat het gezond is voor zowel je geest als voor lijf en leden. Trommelen is therapeutisch, ontstressend, bevrijdend en het is een goede fysieke oefening. En je schijnt er zelfs slimmer van te worden!”

Kan je een voorbeeld geven van een hoogtepunt uit de afgelopen 8 jaar van Drum Café?

“ Poeh…dat zijn er meer dan één, eigenlijk twee: Allereerst de samenkomst van alle Drum Cafe’s in Johannesburg – de bakermat van Drum Cafe. Dat was heel bijzonder.

Leuke anekdote uit mijn loopbaan is wel geweest dat ik door Drum Cafe España gevraagd was om vier drumsessies te faciliteren.
In totaal hebben we 800 Volkswagen dealers ge-entertained en dat terwijl ik geen woord Spaans sprak.
Ik heb me er prima uit ‘gered’ met handen en voeten. Daar moesten ze erg om lachen.”

Hoe blijf je up-to date binnen je vakgebied?
“ Om het persoonlijk vol te houden, want het is een drukke fulltime baan, probeer ik ieder jaar naar Afrika te gaan op vakantie. Daar zit ik op een plek verstoken van elektriciteit en stromend water en kom dan helemaal tot rust. Geen internet of telefoon en kan ik even bijtanken om nieuwe energie op te doen.

Wat betreft het bijscholen/informatie opdoen, dat puur werk gerelateerd is
Aangezien humor een belangrijk middel is dat wij inzetten, probeer ik geregeld naar theater voorstellingen te gaan of naar cabaret. Daar kan ik dan weer inspiratie opdoen, door te zien hoe zij de zaal aan het lachen krijgen. Ook Afrikaanse voorstelling staan op mijn programma.”

“Verder is het van belang te weten, dat wij geen echte directe concurrentie hebben, we geven namelijk geen trommel-les, daar zijn andere scholen voor. Wat wij doen is een interactieve sessie, we nemen de aanwezigen mee in het ritme en halen ze stapje voor stapje uit de comfort zone waarbij er vooral veel gelachen wordt.
Dat maakt Drum Cafe ook zo uniek: die combinatie van humor en ritme. Hiermee kunnen wij gegarandeerd – echt voor de volle 100% – elke groep mensen met elkaar verbinden.
En zo dus op een leuke speelse manier onderlinge samenwerking bevorderen, mensen inspireren, motiveren en nieuwe energie geven.

Met wie zou je wel eens samen willen trommelen?
“ Ik zou wel eens met onze Koning Willem-Alexander willen trommelen. We delen samen een liefde voor Afrika en samen trommelen geeft veel goeds aan mensen. Het brengt ze samen.

Ik ben van mening als alle wereld leiders geregeld samen een drumsessie zouden hebben, de wereld er een stuk mooier uit zou zien!”

Mooie woorden om dit interview mee af te sluiten. Tot slot: kunnen we binnenkort nog iets bijzonders verwachten van Drum Cafe?

“ Ja, helaas kan ik er nog niet heel veel over los laten, ik ben bezig om samen met een bekende bank – mag geen naam noemen nog – om een enorm Drum Cafe evenement op te zetten. Het wordt gegarandeerd een enorm spektakel.

Organize a large event, do like the NASA

congres-full-service-Drum-Cafe
Almost ShowTime
I´m already at the directors box looking at the stage. In a moment the other drummers are called by the director and silently they walk upfront. Some of the guests (new bank employees) look curious to them but their attention is drawn towards the presenter and the huge television screens where they gaze at the new company slogans and video´s meant to inspire them.

NASA-like
Hidden in the shadows, we wait at the control room. Dozens of little lights blink, nictitate at the guys who stare concentrated on their monitor screens where colored bars give them visual information about the sound. We see images of the three professional video camera’s next and in front of the stage. The director speaks softly in his headset and there is an unceasing movement of switches that go up and forth while the directors gives his orders. Supreme concentration here in this NASA-like space. No nasty surprises here; all is well thought through.

congresorganisatie-Drum-Cafe

Better safe than sorry?
I´ve to admit, comparing the organization of a congress  to a journey in space is a bit farfetched. Yet there are similarities in the approach of such an event and a major business event. Organizers who don’t know our services sometimes find it difficult to schedule a session with Drum Cafe because they think it might not fit, mostly because they think it is too much trouble for so many people. And if something goes wrong they are accountable, aren´t they? But is it really necessary to be so reluctant and play on safe? The real question perhaps would be: how to ensure that you do not have to say sorry unless you mean sorry, I had much rather have teamed up earlier with Drum Cafe :-).

Large event – big challenge
Drum Cafe knows that it is very challenging if someone has to organize a convention or another large event. So many things should be considered, so many detail covered. Most participants don´t realize that. They take for granted that there is a suitable location, enough healthy food and beverage, good accommodations to talk, tickets for return trips and last but not least the speakers: all  should be well thought off. No wonder that being an event manager is considered of the most stressful jobs in this world.

Congresspreker-Drum-Cafe

New energy
And even though there are passionate speakers and interesting workshops, the moment comes when attention decreases; it´s only natural. Then you should see that the audience gets new energy. This works best when placing people in an unusual setting where their rational thinking minds can get some rest, often accomplished  with a so called ‘energizer´

Audience
The event manager has the responsibility to ensure that the entertainment is consistent with the target audience. Entertainment should not be banal, sexist or vulgar. Everyone should appreciate the entertainment and no one should feel offended during a business environment.
For instance: it can be seen as an insult to point a finger at somebody.
As Drum Cafe we are aware of such social behavior, especially in an international audience.

As Drum Cafe we provide interactive icebreakers, energizers and teambuilding sessions with drums, Boomwhackers or we accompany body beats to accomplish team building. We support  management training and get people out of their comfort zone.

Congreszaal-Drum-CafeRelevant
Because of the relevancy of our session it is very important that we talk beforehand what the target group is and what results are expected of the event and how our performance can contribute to that. We are fully aware of the impact of an event within the strategy, corporate culture, it´s broader context and specific business goals. So we just know what we are doing and you can trust on us making a particular choice.

Check, check, double-check
I was recently at a meeting with a motley crowd to share best practices in our line of business.
I enjoy such meetings because everyone has a chance to get new ideas, get inspired and learn how to improve our work. One thing particularly stuck me because I could not (nor can) get my head around it. An event planner said that she never makes a script. ‘Everything is in my head,’ was her response to my questions. What questions I asked to clarify for myself how she or her team would handle if she was sick or the car would not start? You name it. No, for her it was simple, her colleagues knew what was in inside her head because they worked so long together. It´s an understatement to say that most attendees responded at the least very surprised.

Congres-organiseren-grote-zaal-Drum-Cafe

Control freak
Boy oh boy, where would I be without planning, to-do lists and scripts. Sometimes my head is a sieve and the more I want or need to remember, the less it stays. At least so it seems. Even for birthday party´s which I organized for my sons, I made a some kind of planning and list with steps and activities. Call it professional deformation, call me a control freak, call it whatever you want.

It gave myself and other stakeholders (my wife) rest and it became a lot easier to improvise if something else happened than anticipated.

So do like NASA as they are planning a space trip. Anticipate and check as many as you can on beforehand, stick to the roadmap and be confident that the improvisational skills of you, your team, and carefully selected professional partners will get the job done.

Everything runs smooth for the benefit of the audience, our clients.

So Houston: no problems out here, everything´s just fine. This was Drum Cafe: over and out.

Have a nice day.
Patrick Tromp
CEO Drum Cafe

Comfort Zone

Doe het eens anders..

Krijg de hik

Ja, dat is er weer eentje.
Hij loopt de zaal in en ik zie het gelijk: geen zin. Het straalt er van af.

Ik snap het maar  al te goed. Hij is de hele dag al aan de bak. Vroeg uit de veren, in de file naar het congrescentrum, spreken met collega´s van andere landen. Hoofdbrekende issues, koeien bij de horens vatten, ideeën genereren en plannen maken, targets vaststellen. Best vermoeiend allemaal.
Ik herken het wel hoor. Neem nou gisteravond. Tot vroeg in de nacht doorgegaan met de opbouw van de zaal ten behoeve van de presentatie vanochtend. Nog even alles met de drummers doorgenomen, biertje erbij. En dan duurt het soms even vóór de goede zin er weer is. Maar komen doet-ie.

Comfort Zone
Maar het is niet alleen vermoeidheid die ik zag.
Bij menigeen in de zaal speelt ook zoiets als angst voor het onbekende.
Wat staat me te wachten hier.

Of misschien wel: wat wordt er verwacht van me?

Je vindt het spannend en nadert de grens van wat wel de ´comfort zone´ wordt genoemd. Je hebt vast wel eens gehoord dat het goed is om je comfort zone te verlaten, je grenzen op te zoeken, nieuwe horizonten verkennen enzovoort.
Vaak krijg je een plaatje als hieronder voorgeschoteld.

dc-czMaar wat is het eigenlijk? En waarom is het goed voor je om eruit te stappen? We duiken er eens wat dieper in. Wat zegt de wetenschap over comfort zone Veel wetenschappelijke uitleg heeft betrekking op het angst niveau.  Je comfortzone is elk soort gedrag dat je gestaag op een laag angstniveau houdt.  Denk aan iets wat die je hele tijd doet, zoals TV kijken, eten koken of heen en weer pendelen naar je werk.  Dagelijkse activiteiten die je gewend bent maken je niet bang of onrustig, zodat ze deel gaan uitmaken van je comfortzone. Veel mensen associëren ‘buiten je comfortzone treden’ als nieuwe dingen proberen. Maar in feite kan alles wat je onrustig, onplezierig of angstig maakt  worden beschouwd als zijnde buiten die zone.  Als woon-werkverkeer je angstig maakt omdat het verkeer slecht is of je niet graag in een trein zit vol met mensen zul je je niet comfortabel voelen in die situatie.

cz

Hoe kom je er uit ? Iets doen wat je nog nooit hebt gedaan, draagt bij aan je persoonlijke ontwikkeling. Eén van de voornaamste belemmering is onze angst voor wat andere mensen van ons denken.  Je wilt niet dat mensen je raar, onbeleefd, griezelig, onaangenaam of vervelend vinden, toch? Maar wacht eens – denk eens aan de meest charismatische inspirerende personen die je in je leven bent tegengekomen.  Tien tegen één dat het niet altijd de meest zachtmoedige aangename mensen waren.

Vaak zijn ze spontaan, enorme flapuits en charmant.  Misschien zeiden ze ongepaste dingen maakten enorme blunders maar je hield wel van ze.
Je mag zelf dus ook best minder dan perfect zijn. Dat maakt je een stuk interessanter.  Lach mét hen en lach vooral om jezelf.
Doe iets wat je normaal gesproken niet zou doen uit angst voor een malloot aangezien te worden. Dus ga lekker los op de drum, zing, lach en voel de bruisende energie die los komt….geniet!

dontknow
Alles komt goed.
Groeten van Patrick.
CEO Drum Cafe Benelux

The Art of Egolessness

In my last pulse entitled “The Art of Practice – Lessons learned from a 550 Mile Ride” I spoke about the first essential to exceptional leadership.

The second is all about practicing the art of Egolessness.

The concept of ego has been around forever. There is nothing new about the fact that we all have an ego. The question is whether as leaders and managers our ego drives or hampers our success.
It is important to ask ourselves – who is in the driver’s seat at any given time – ego or spirit? If we are looking to achieve great team spirit and organizational effectiveness, ego needs to know its place.

Lao Tzu once said: Go to the people. Live with them. Learn from them. Love them. Start with what they know. Build with what they have. And with the best leaders, when the work is done, the task accomplished, the people will say ‘We have done this ourselves.” 

logo_Ubuntu

It takes someone committed to excellence, to be willing to serve others. The term Ubuntu – “I am who I am because of those around me” or differently stated, “ I am because of you”, means quite literally – “human-ness”. It is often translated as “humanity towards others”, but is also used, in a more philosophical sense, to mean “the belief in a universal bond of sharing that connects all humanity.” (Wikipedia).

Think of a time, in your personal life or at work, when you felt that someone really had your back, that they were just as committed to your success as their own, that they were in the game for you to win, as much as for them to win and were there to see you fly…what ingredients were needed for you to feel this sense of support?  Was it not trust, generosity, kindness, walking in your shoes…

In order to be that support for your teams, there needs to be a generosity of heart, an understanding of who each of these people are, where they come from, what energizes them in the morning, who and how they love – then, you see this person for who they really are.

This behavior is a powerful way to ignite authentic engagement. It’s also one of the most direct ways to build trust, and inspire discretionary effort…a way to build a culture that naturally drives success and fulfillment.

Natalie Spiro Leadership & Team Development – Designer/Facilitator of Interactive, Engaging & Immersive Experiences-100%+ satisfaction

Natalie Drum Cafe

Burial Beats

 

In The Netherlands is quite unusual to sing together or even move and dance at a funeral. Thanks to all migrants in The Netherlands, people are realizing that there are more ways to say goodbye to the deceased, to give them their last honor.

funeral dance

To be or not to be….seldom it was more applicable in my life. One minute he was there, the other he was gone … my father … passed away.

As youngest son I was also supposed to say a few words at the funeral. Usually I have no trouble with it but now I couldn´t. No really, not with words, not with a steady voice.

But I could do something with a steady hand. My stepmother had told me that my dad was so proud on me as a drum facilitator, teacher and musician. He would enjoyed it a lot if I played something at his  funeral.

My brother thought quite the opposite of that. ´That doesn’t fit at all. You always make a party of  everything´. He knew my drumsession, amongst others, at his own wedding in Barcelona.

Swinging riffs, encouraging cries, singing and rhythmic pounding crowds, barking dogs, a burst of laughter and joy of life; that always rocked!. He imagined situations as a funeral scene from the Benny Hill Show or Monty Python … brrr ….

At the funeral center I signed the condolences book and greeted my fellow musicians, the Africans Ndingo and Oscar, Wil, Simone, Peter and Koen. My two internships from highschool were there to make some recordings of the event. Afterwards it turned out that they found it very inappropriate to mingle in a mourning crowd taking snapshots of their grieve. Well, I guess they have a point but I had love to show your guys a little of the things we played and how the attendees responded.

In the Auditorium stands the coffin with my late father. The first people speak, others listen or crying gently.  Man…..I am also getting emotional.

Fortunately our part starts soon. I leave the auditorium with the musicians and go to the hallway next to it. The instruments are there already. Small shakers, a big thumb piano, a little cowbell. No djembe´s or Doundouns, no loud and large sounds, no big stage stuff needed. Easy going rhythmic instruments, body beats and soft singing are much more in place here.

Silently we wait in the small hall. Standing face to face staring at the ground. Carefully moving to make no unwanted sounds with the instruments.

My mind is wandering around and thoughts of other sessions that we have done on funerals pop up in my mind. We granted the last wish of a deceased, a lover of Africa. The widow was very grateful to us for our “Burial Beats”. A long procession of about 200 people walked by while we were playing.  On a musical level it was not a highlight but it was of great importance for everybody. It had a huge emotional value for the widow and for the musicians.

The other time it was far more intimate and very emotional while playing a little at the grave of one of my students who died of cancer.  But now it is my own father…

 

funeral

Showtime, the side door opens and the funeral attendant beckons us.    Pfhhh, there we go…here comes my speech!

We slowly start drumming and stepping into the room to stop in front of the coffin, Ndingo stands in upfront in the middle and the rest of us left and right behind him. I dare not to look to my family, relatives and friends and stare to the floor. The small drums set up a beat, the bells and thumb piano´s come in and Ndingo asks the people gently to clap their hands.  I´m very glad that Ndingo and Oscar are here to lead and support this funeral ceremony. Their eyes are full of compassion for the grief around them, but with their open attitude and big smiles they determine to a large extent the atmosphere of this intimate happening. The people like it. They clap their hands and are rocking rhythmically back and forth. They even smile at times and let their tears run freely when they do body beats and gestures from the heart. This is a very nice. This is a fine ritual, literally a nice gesture for my father and for all of us here.

A quick sidestep. When you strip social and cultural differences away, you will find that virtually every religion considers that the soul can be touched and guided through the vibration of sounds and voice. The deceased can be aware of  vibes from intentions and feelings from your heart. We do that right now . I see the room full of quiet but moved people. I hear the sounds, feel the vibes and are under the strong impression that at least for a brief moment our consciousness melts together to celebrate the transition of my father.

A celebration…..so …. a party  after all?  No, definitely not a party in the usual sense, but a worthy and valuable rite the passage.

My brother had worried for nothing. After the funeral he immediately gave his compliments to us.

The rhythm slows down, the last sounds whirl in the auditorium, they cease and quietly we leave the stage and look for a last time at the coffin.

No applause for us this time but from within I applaud for ourselves, for all musicians, for all those present. I feel very grateful that we have done this.

As for me these Burial Beats deserve a prominent place in Drum Cafe´s repertoire.

I hope I´m able to play them often before I myself perceive the vibes from another dimension:-).

funeral singing

 

Olympisch spelen met je handicap

Verlamd tot aan je nek en toch lekker muziek maken? De techniek helpt…via ´wearable´ naar ´bearable´.

Auw, mijn schouder

Onlangs zat mijn linkerschouder een beetje op slot. Vast en zeker teveel met open raam gereden. Lastig en pijnlijk was het wel als ik speelde op mijn djembé. Gelukkig was het nog vakantieperiode en dan zijn de lessen nog niet gestart.

In deze periode waren ook de Paralympics. Sporters kunnen ondanks hun handicap tot van zeer grote prestaties komen. Veelal op eigen kracht maar toch ook vaak met behulp van techniek.

Hoe zit dat eigenlijk met muzikanten? Kun je nog je partijtje meeblazen als je tot je nek verlamd bent. Hoe speel je een duimpiano zonder vingers. Ik ging op zoek.

Muziek voor personen met een handicap

Hoewel het in de praktijk door elkaar loopt zijn er grofweg drie vormen waar muziek in de hulpverlening wordt ingezet: muzikale activiteiten, orthoagogische muziekbeoefening en muziektherapie. Bij muziekactiviteiten gaat het vooral over lekker samen musiceren. Bij orthoagogische muziekbeoefening wil men het fysiek en mentaal functioneren van de deelnemer verbeteren; een soort van leren ´door´ muziek. Met muziektherapie wil je psychische moeilijkheden, conflicten of stoornissen opheffen of verminderen.

En als je geen hulpverlening nodig hebt?

Die hulpverlening is super belangrijk en ik sta er helemaal achter….alleen dat zocht ik niet.
Ik moest mijn vraag wat specifieker maken. Wat is het aanbod voor degenen met een handicap maar zonder acute behoefte aan hulpverlening. Gewoon, mensen die het fijn vinden om muziek te maken.

Muziekonderwijs aan gehandicapten

Ik vind uit dat er, naast mijzelf, weinig instellingen en individuele leraren zijn die muziekonderwijs aanbieden voor gehandicapten. Hierbij worden muzikale leerdoelen vooropgesteld, dit in tegenstelling tot de bovenstaande vormen waar muziek als middel wordt gebruikt om niet-muzikale doelstellingen te bereiken (sociale, cognitieve, motorische, etc).

Kijk, nu kwam ik in de buurt. Ik durf er nauwelijks aan te denken maar langzamerhand werd mijn échte vraag duidelijk: wat nou als ik zelf deels gehandicapt raak. Wat kun je nog als gehandicapte (semi-)professional? Wat zijn de mogelijkheden en hulpmiddelen.

Para-orchestra

Ik kwam op het spoor van het Paraorchestra Het Britse Paraorchestra is het eerste professionele ensemble van gehandicapte musici ter wereld. Ogericht door de Britse dirigent Charles Hazlewood en televisieregisseur Claire Whalley in 2011.  Hun debuut hadden ze notabene op de Paralympische Closing Ceremony in 2012. Net als de Paralympische sporters verschuift het Paraorchestra de perceptie over gehandicapten dat je afgeschreven bent als je een handicap hebt.  Ze bieden begaafde maar gehandicapte musici een eigen platform waardoor ze op weer op het hoogste niveau meespelen.

music

Ik kijk eens naar het team en mijn oog valt als eerste op Clarence Adoo, één van de top trompetisten in het Verenigd Koninkrijk. Hij speelde naast toppers als Courtney Pine voordat hij op 35-jarige leeftijd verlamd raakte vanaf zijn nek door een auto ongeluk in 1995. Dat is nu zo´n 20 jaar geleden.

´Muziek maken is voor mij net als eten en drinken´, zegt Adoo. ´Als ik moet kiezen tussen kunnen lopen en muziek maken, kies ik de muziek!¨.

Zeven jaar na zijn ongeval, bouwde componist en ingenieur Rolf Gelhaar een adem-gecontroleerd elektronisch instrument, de Headspace. Via een draai van de nek kan Adoo een cursor bewegen om noten te selecteren en terwijl hij in een buis blaast hoor je de muziek. Het volume regelt-ie door zijn hoofd te kantelen.

Hoewel Adoo´s geval extreem is, is hij bepaald niet de enige muzikant die, al dan niet ernstig, beperkt werden in hun passie.

Gitarist Kris Halpin lijdt aan cerebrale parese waardoor hij drie jaar geleden de kracht in zijn handen verloor. Via via kwam hij in aanraking met handschoenen van Mi.Mu.  De handschoenen volgen de bewegingen en houdingen van je handen. De software kan die informatie weer doorgesturen naar je favoriete muziek-software.

hand

Hoewel de technologie niet speciaal voor mensen met een handicap is ontworpen, gooiden de handschoenen het leven van Halpin om.  Hij kon, als één van de 20 mensen ter wereld die zo´n paar hebben, eerder dit jaar tijdens een grote tour door het Verenigd Koninkrijk, virtueel aan snaren plukken en knallende drumsolo´s geven.

En wat vind je hier van?

duimpiano

Dit lijkt toch verdacht veel op een duimpiano zoals we die bij Drum Cafe gebruiken.

Dit is John Kelly; hij zong en speelde Ian Dury’s Spasticus Autisticus tijdens de Paralympics in 2012.

Ik vind het geweldig dat er voor professionele muzikanten zoveel hulp is en attributen zijn.  Al hoop ik eerlijk gezegd nog heel lang met jullie op eigen kracht en met eigen ledematen te kunnen spelen. Mijn schouder is weer goed, het seizoen is weer begonnen……Yes!

Groeten van Patrick tromp
CEO Drum Cafe

Geïnspireerd door:

http://www.paraorchestra.com/
https://www.theguardian.com/music/2016/may/27/and-on-the-mimu-gloves-the-ingenious-devices-helping-disabled-musicians-to-play-again#img-2

 

Bewogen Begrafenis

Drummers op een begrafenis. Wat een feest….of juist niet?
In Nederland is het vrij ongebruikelijk om samen te zingen en te bewegen bij een begrafenis

funeral dance

To be or not to be….zelden was het toepasselijker in mijn leven. Zo was-ie er nog, zo was-ie weg…mijn vader….overleden.

Als jongste zoon werd ik ook geacht het woord te nemen. Gewoonlijk heb ik daar bepaald geen moeite mee maar nu kon ik het niet. Echt niet, niet met woorden. Niet met vaste stem…. maar wel met vaste hand.

Mijn ´stiefmoeder´ had namelijk tegen me gezegd dat mijn vader zo trots was op mij als leraar en muzikant. Hij had het vast heel fijn hebben gevonden als ik iets zou spelen op de begrafenis.

Mijn broer dacht daar een stuk genuanceerder over, om niet te zeggen dat het hem eigenlijk niets leek.
´Dat past toch helemaal niet, je maakt er vast weer zo´n feestje van zoals je altijd doet´. Hij was gewend aan mijn sessies onder andere bij zijn eigen bruiloft in Barcelona.
Swingende roffels, aanmoedigende kreten, zingende en ritmisch stampende mensenmassa´s, blaffende honden, een uitbarsting van plezier en levensvreugde; dat swingde altijd de pan uit.
Hij zag het al voor zich, taferelen als de begrafenis scêne uit de Benny Hill show of Monty Python…brrr….

In het uitvaartcentrum teken ik het condoleanceregister en schud de hand van mijn medemuzikanten, de Afrikanen Ndingo en Oscar, Wil, Simone, Peter en Coen. Mijn twee stagiaires van de opleiding Event & Organisatie van de HAN (Hogeschool Arnhem Nijmegen) zijn er ook en krijgen zo wel een heel brede scholing. Zij mogen opnames maken van het geheel. Achteraf bleek dat ze daar absoluut niet op voorbereid waren en vonden het veel te ongepast om snapshots en video´s te maken op zo´n plechtige gebeurtenis. Tja, ook wel wat voor te zeggen maar ik had jullie graag laten zien wat we speelden en hoe de aanwezigen reageerden.

In de aula wacht de kist met mijn overleden vader al op ons. De eerste mensen spreken, anderen luisteren of huilen zachtjes. Tjeemig, ik word er ook best emotioneel van. Gelukkig komt ons deel al snel. Ik verlaat de aula met de muzikanten en ga naar het gangetje ernaast. De instrumenten staan daar al klaar. Kleine shakers, grote duimpiano´s, een belletje…nee, geen djembé of doundoun. Geen concert…hier zijn kalme bodybeats en heartbeats meer op hun plek.

Zwijgend staan we tegenover elkaar, voorzichtig bewegend om geen geluid met de instrumenten te maken.

Ik moet denken aan de andere sessies die we op begrafenissen hebben gedaan
De laatste wens van de overledene, een liefhebber van Afrika, de weduwe was ons erg dankbaar voor onze “Burial Beats” Muzikaal stelde het niet veel voor maar de interactie en de emotionele waarde was veel belangrijker voor haar…én voor de muzikanten.

De andere keer was intiem en erg emotioneel bij het ten grave gaan van één van m’n cursisten die aan kanker overleed.

Mede door alle migranten begint gelukkig ook in Nederland het besef door te dringen dat er meer manieren zijn om de laatste eer te bewijzen.

funeral

En dat gaan wij nu ook doen. De zijdeur gaat open en de uitvaartbegeleider wenkt ons.
Pfhhh, dat gaat-ie dan….dit is mijn speech!

We lopen de zaal in en stoppen voor de kist, Ndingo staat in het midden wij er links en rechts dicht achter. Ik durf niet goed in de zaal te kijken en staar wat naar beneden. De drums en duimpiano´s zetten een melodietje in en Ndingo vraagt de aanwezigen om zachtjes mee te klappen.

Blij dat Ndingo en Oscar er zijn… hun ogen vol medeleven voor het verdriet om hun heen, maar met hun gulle lach bepalen zij voor een groot deel de sfeer van deze intieme happening. De mensen doen goed mee, ze klappen in de handen, wiegen ritmisch heen en weer, ze glimlachen zelfs of laten vrijuit de tranen lopen als er wat bodybeats en gebaren vanuit hun hart gemaakt worden. Dit is een fijn ritueel, letterlijk een mooi gebaar voor mijn vader én voor ons allemaal hier.

Even los van religie maar in vrijwel elke levensbeschouwing gaat men ervan uit dat de ziel bereikt en begeleidt kan worden via klanken, je stem en de intentie vanuit je gevoel, je hart. Dat doen we nu…. Ik zie de zaal met rustig bewegende mensen, hoor de klanken en heb de indruk dat ons bewustzijn voor een kort moment samenvalt om de overgang te vieren….dus toch een feestje?

Nee, geen party met uitspattingen maar wel een waardig en waardevolle overgangsritueel, een rite de passage. Mijn broer, had zich voor niets een beetje zorgen gemaakt. Na de begrafenis gaf-ie ook direct z´n complimenten aan ons.

Het ritme vertraagt en sterft uit, de klanken verstillen, stilletjes verlaten we het podium en kijken voor een laatste keer naar de kist.

Geen applaus voor ons dit keer maar inwendig applaudisseer ik voor onszelf, voor alle muzikanten, voor alle aanwezigen. Ik voel me erg dankbaar dat we dit gedaan hebben.

Wat mij betreft neemt Drum Cafe de ´begrafenis-beats´ in haar vaste repertoire op en ben ik er nog vaak bij vóór ik zelf de tonen vanuit een andere dimensie waarneem :-).

funeral singing

Lessen over Leiderschap

Het honkbal seizoen is begonnen! Als je een fan van deze sport bent, dan ben je in principe klaar feest te vieren, een tijd vol van zinderende actie, het befaamde ´zevende-inning rekken en strekken´ en natuurlijk hotdogs. Een tijd om de banden met oude vrienden en familie weer aan te halen, verhalen van vroeger op te rakelen en je favoriete team fanatiek aan te sporen. Maar honkbal is meer dan alleen home-runs en trucballen; “Amerika’s favoriete tijdverdrijf” kan dienen als een lesinstrument voor leiders. Hier mijn kijk op honkbal als instrument voor leiderschap:

  1. Eerste Honk: Wees voorbereid op afwijkende ballen.

U kunt de beste slagman zijn die ook de allersnelste ballen raakt, maar je bent écht goed als je ook een onverwachte en misleidende boogbal kan raken. Zo kun je ook proberen een bedrijfsstrategie in detail uit te stippelen en stap voor stap te plannen, maar je moet bereid zijn op verandering. Grote leiders kunnen zich soepel aan wisselende situaties aanpassen en accepteren vóóraf dat iets hen volledig kan verrassen (sterker nog, daar gaan ze van uit).

honkbal

  1. Tweede honk:

Een superster is niet bang om door het stof te gaan en z´n handen vies te maken!
Effectieve leiders geven het goede voorbeeld en zijn niet bang om een schuiver te maken of een misstap te riskeren als ze daardoor een stap dichterbij het doel kunnen komen. Het is van essentieel belang dat het hele team dat dit ziet gebeuren want dan zullen ze minder terughoudend zijn om onbekende of ontmoedigende taken aan te pakken.

  1. Derde Honk: Je hebt je doel bijna bereikt en houd je ogen gericht op de bal.

Als grote speler moet je gefocust en gemotiveerd te blijven, vooral wanneer je dicht bij het laatste honk bent. Datzelfde geldt als het gaat om een project of bedrijfsdoel.

  1. Thuishonk: Tijd om de overwinning te vieren.

Groot talent kan wedstrijden te winnen, maar teams winnen kampioenschappen. Als spelers niet goed met elkaar kunnen werken en als er voortdurend spanning is tussen de teamleden zal je waarschijnlijk niet ver komen. Ook in een gewone werkomgeving is het creëren van de positieve teamspirit en de onderlinge chemie die honkbal zo kenmerkt van levensbelang. Het handhaven van positieve energie gedurende projecten en planningen is cruciaal voor het garanderen van een geslaagde finish.

rfbdctc_2Dus laten we het begin van het honkbal seizoen gebruiken als inspiratie voor een nieuwe manier van denken! Of u nu een CEO, manager, student of jongste bediende bent: heb het lef om de handschoen op te pakken en sla je slag!

490449000645000-00-500x500

Natalie Spiro

The amazing neuroscience of drumming

Drummers may find themselves as the butt of the jokes in the music world, but science says that science shows drummers have an advantage over everyone else. A video suggests that drummers have fundamentally different brains than the rest of us. What does the brain of a drummer look like? When a drummer gets into the beat, where is the rhythm flowing from? Is it in the wrists, the feet, the brain? Check out this short video from General Electric to learn more:

Click for video
Click for video

This video suggests that when playing the drums your arms and ears pose to the rhythm and these actions light up regions of neural connections. When you start moving to the beat your motor cortex begins to activate and results in stronger connection to the brain that eventually leads to increases in skills like good timing. Essentially, this video suggests that drummers have fundamentally different brains than the rest of us.

A study from the Karolinska Institutet in Stockholm found a link between intelligence, good timing and the part of the brain used for problem-solving in drummers. The drummers who were able to keep a steady beat scored the highest in the intelligence tests conducted by this study. This research has suggested that drummers might actually be natural intellectuals. Proffessor Ullen, who conducted this study said:

“We found that people with high general intelligence were also more stable on a very simple timing task. We also found that these participants had larger volumes of the white matter in the brain, which contains connections between brain regions.”

The natural intelligence of drummers isn’t limited to just themselves. Research has shown that a tight beat can actually transfer that natural intelligence to others. This study suggests that experiencing a steady rhythm actually improves cognitive function of the listeners too.

Neuroscientist David Eagleman concluded that drummers have a unique mental makeup. Basically, they have different brains from the rest of us, according to an experiment conducted at Brian Eno’s studio with various professional drummers.

University of Oxford psychologist Robin Dunbar found that the endorphin-filled act of drumming increases positive emotions and leads people to work together in a more cooperative fashion. Dunbar also found out that people have higher pain thresholds immediately after performing music or dancing.

Drumming has several therapeutic aspects, says Clash drummer Topper Headon in a BBC interview.

Click for video
Click for video

Read: The Spectacular Science Behind Sonogenetics: Controlling the Brain Through Sound