Teambuilding en trommelen

Wat heeft team-building met trommelen te maken? En wie zijn eigenlijk de mensen achter Drum Cafe? Wat beweegt hen? Hoe beleven zij zelf het fenomeen Drum Cafe?
In deze korte serie proberen we daar een antwoord op zoeken.

We beginnen dit interview met CEO Patrick Tromp. Fervent trommelaar sinds begin jaren ’90 en de stuwende motor achter Drum Cafe Benelux. Drum Cafe verzorgt wereldwijd interactieve drumsessies voor bedrijven op o.a. congressen, conferenties en evenementen. In 2000 is hij dit avontuur aangegaan en heeft sindsdien vele mensen succesvol aan het trommelen gekregen. Maar wat is eigenlijk de drijfveer van deze ras entertainer? Hoog tijd dus om hem de hemd van het lijf te vragen.

Ietwat in tijdnood door de vele dingen die nog geregeld moeten worden, is het hem toch gelukt om mij een klein uur te woord te staan op de late avond.
Dus we bijten meteen maar de spits af:

Hoe ben je voor het eerst in aanraking gekomen met Drum Cafe?
“In eerste instantie was het trommelen vooral een hobby, die al snel uitgroeide tot iets serieuzers. Voor een aantal jaar gaf ik met een select team trommel workshops op scholen, bruiloften en traden we op bij evenementen. Echter dit was allemaal nog kleinschalig en we moesten het vooral hebben van mond-op-mond reclame.
Via een klant werden we benaderd om een drumsessie te doen.
Deze man vertelde mij dat hij tijdens zijn reis in Zuid-Afrika in contact was gekomen met Drum Cafe en eigenlijk op zoek was naar iets soortgelijks in de Benelux. En zodoende bij ons terecht was gekomen, omdat dat het er meeste op leek. Dat had mijn interesse voor Drum Cafe gewekt en ben informatie daarover gaan zoeken. Zag dat het inderdaad veel overeenkomsten had met wat wij deden, weliswaar op grotere schaal. Maar hun aanpak sprak me wel aan, dus had contact met hen opgenomen en zo is het balletje gaan rollen. Zodoende ben ik Drum Cafe Benelux, gestart.“

teambuilding
Kan je daar iets meer over vertellen? Ik neem aan dat niet iedereen daar zomaar voor in aanmerking komt.

“Dat klopt, er wordt pittig en uitvoerig onderzoek gedaan, waarbij verschillende aspecten aan de orde komen. Voordat je geaccepteerd wordt als nieuw Drum Cafe lid, zal je aantoonbaar moeten bewijzen dat je niet alleen op muzikaal vlak een professional bent, maar ook als ondernemer de zaken goed op orde hebt. Dus dat administratief alles deugt, je netjes en op tijd belasting betaald, als bedrijf ingeschreven staat bij de KvK, daarnaast is het van belang dat je ook organisatorisch goed bezig bent. Waar we het vroeger vooral moesten hebben van mond-op-mond reclame, doen we nu echt ook aan marketing en PR. We staan regelmatig op vakbeurzen en zijn actief op Social Media, versturen nieuwsbrieven en zorgen dat de website up-to-date blijft.“

Waarin verschilt Drum Cafe Benelux van andere Drum Cafe’s volgens jou?

“Kijk, er zijn bepaalde regels waar een Drum Cafe organisatie zich aan moet houden, we zijn vrij om bedrijfsmatig alles te doen wat we individueel zelf zouden willen doen met Drum Cafe. Feit is natuurlijk wel dat ieder persoon weer over andere unieke eigenschappen beschikt. In de uitvoering van de regels of de aanpak, kan daarom best verschil zitten. Wat een heel logisch gevolg is van het feit dat wanneer iemand, inhoudelijk op het gebied van team building sterk is – diegene daar dus meer nadruk op leggen tijdens het geven van zijn drumsessies, dan een iemand met andere kwaliteiten. Ik weet dat ik goed ben in het met humor overbrengen van een boodschap – dat is mijn sterke kracht. En dat komt ook nadrukkelijk tot uiting in onze sessies.”

team-building

Humor is een belangrijk aspect, zeg je, maar wat is typisch voor jou nog meer van belang?

“Om heel eerlijk te zijn, ik ben een perfectionist en plan alles tot in de puntjes. Daar ga ik erg ver in, dat moet ik toegeven…ik ben liever 4 uur te vroeg op de plaats van bestemming, dan 1 minuut te laat! Stel dat we in de file komen of een lekke band krijgen en je weet dat er een zaal met paar honderd mensen op je zitten te wachten…dan kan je het je toch niet permitteren om te laat te komen!!! Ik wil daar geen stress over hebben en zorg ervoor dat we standaard een uur eerder aanwezig zijn op de plaats van bestemming dan afgesproken.
Ander voordeel hiervan is, dat de organisaties die ons inhuren, vlak van tevoren ook behoorlijk gespannen zijn of alles wel volgens schema verloopt en we hen zo ook een beetje verlichten.
Verder wil ik dat alles wat je ziet, voelt, hoort en ruikt (!) helemaal klopt.”

Ruikt?! Kan je me daar wat meer over vertellen?

“Soms gebruiken we ook geuren tijdens sessies, waarbij het publiek bij binnenkomst verrast wordt door een ‘Afrikaans luchtje’ en zo al helemaal in de juiste stemming komt.
Dit draagt bij aan een totaal-belevenis.”
Het is hem nu ernst en we raken de kern van de zaak, dit gaat hem na aan het hart. Hij vervolgt zijn verhaal met verve: “Het gaat erom dat we iedere keer opnieuw, ons uiterste best doen om de beleving voor de klanten zo optimaal mogelijk te maken. Alle sessies moeten vlekkeloos verlopen en tot in de puntjes geregeld zijn. Aankomst van de muzikanten, hoe ze gekleed zijn, hun uitstraling tot aan netjes maar toch gezellig neerzetten van de stoelen met uiterste precisie, alles moet op en top zijn!”

Alles heeft zijn prijs, maar valt er te onderhandelen?

“Inderdaad, alles heeft zijn prijskaartje, om dit allemaal goed te kunnen doen investeren we zelf ook veel. Ik hou niet van half werk en er komen best veel kosten bij kijken. Denk aan materieel, bus, personeel, transport, etc. Dus we kunnen eigenlijk geen concessies in onze professionaliteit doen, maar als het een interessante groep is kunnen we zelf ook investeren.
Maar dan heb je ook wat! We garanderen dat iedereen voor 100% geniet en dat onze sessies echt resultaat opleveren. Al onze opdrachtgevers hebben ons laten weten dat ze het een zeer rendabele investering vonden.

Okee, nu over naar wat luchtigers – hoeveel trommels heb je zelf?
“Ik heb 1000 Afrikaanse drums en in voorraad”

Wow, dat is niet mis…heb je ook een favoriete trommel?
“Jazeker heb ik die, hoewel dat soms kan wisselen. Ik hou ervan om met verschillende vellen te experimenteren. Zoals bijvoorbeeld: koe, geit, hert, kalf of zelfs antilope vellen. Alle vellen hebben hun eigen geluid. Dit geluid wordt beïnvloed door de dikte van het vel en hoe strak deze opgespannen is. Een koehuid is dikker, dat is echt hard werken en meer geschikt voor de echte professionals, wat dat voel je ook eerder aan je handen. Op een dun (strakker gespannen) geitenvel trommel je zo uren lekker weg, zonder moeite.”

Trommelen zit dus eigenlijk in je genen, bespeel je ook andere instrumenten?
“Ik heb mij hele leven op alles getrommeld wat los en vast zat, maar heb ooit een trombone aangeschaft. Deze heb ik overigens nog steeds, maar om eerlijk te zijn is dat niet echt mijn ding. Ik verzamel daarentegen wel Afrikaanse muziekinstrumenten, niet alleen trommels, maar ook bijvoorbeeld melodische en snaarinstrumenten.”

drumsmile
Zijn er trommelaars in de wereld die je bewonderd? Heb je idolen?

“In de eerste plaats wil ik mijn credits uitspreken naar mijn team, dat zijn allemaal stuk voor stuk goede trommelaars, entertainers, waar ik veel bewondering voor heb. Daarnaast, als je het over ‘bekendheden’ hebt in de trommelscene, ben ik erg onder de indruk van Mamady Keita en Haruna Dembele. Beide goede drummers maar zeker ook entertainers.

Waarom zou je iedereen aanraden om ook te gaan trommelen?

“Afgezien dat het ontzettend leuk is om te doen, is het ook bewezen, dat het gezond is voor zowel je geest als voor lijf en leden. Trommelen is therapeutisch, ontstressend, bevrijdend en het is een goede fysieke oefening. En je schijnt er zelfs slimmer van te worden!”

Kan je een voorbeeld geven van een hoogtepunt uit de afgelopen 8 jaar van Drum Café?

“ Poeh…dat zijn er meer dan één, eigenlijk twee: Allereerst de samenkomst van alle Drum Cafe’s in Johannesburg – de bakermat van Drum Cafe. Dat was heel bijzonder.

Leuke anekdote uit mijn loopbaan is wel geweest dat ik door Drum Cafe España gevraagd was om vier drumsessies te faciliteren.
In totaal hebben we 800 Volkswagen dealers ge-entertained en dat terwijl ik geen woord Spaans sprak.
Ik heb me er prima uit ‘gered’ met handen en voeten. Daar moesten ze erg om lachen.”

Hoe blijf je up-to date binnen je vakgebied?
“ Om het persoonlijk vol te houden, want het is een drukke fulltime baan, probeer ik ieder jaar naar Afrika te gaan op vakantie. Daar zit ik op een plek verstoken van elektriciteit en stromend water en kom dan helemaal tot rust. Geen internet of telefoon en kan ik even bijtanken om nieuwe energie op te doen.

Wat betreft het bijscholen/informatie opdoen, dat puur werk gerelateerd is
Aangezien humor een belangrijk middel is dat wij inzetten, probeer ik geregeld naar theater voorstellingen te gaan of naar cabaret. Daar kan ik dan weer inspiratie opdoen, door te zien hoe zij de zaal aan het lachen krijgen. Ook Afrikaanse voorstelling staan op mijn programma.”

“Verder is het van belang te weten, dat wij geen echte directe concurrentie hebben, we geven namelijk geen trommel-les, daar zijn andere scholen voor. Wat wij doen is een interactieve sessie, we nemen de aanwezigen mee in het ritme en halen ze stapje voor stapje uit de comfort zone waarbij er vooral veel gelachen wordt.
Dat maakt Drum Cafe ook zo uniek: die combinatie van humor en ritme. Hiermee kunnen wij gegarandeerd – echt voor de volle 100% – elke groep mensen met elkaar verbinden.
En zo dus op een leuke speelse manier onderlinge samenwerking bevorderen, mensen inspireren, motiveren en nieuwe energie geven.

Met wie zou je wel eens samen willen trommelen?
“ Ik zou wel eens met onze Koning Willem-Alexander willen trommelen. We delen samen een liefde voor Afrika en samen trommelen geeft veel goeds aan mensen. Het brengt ze samen.

Ik ben van mening als alle wereld leiders geregeld samen een drumsessie zouden hebben, de wereld er een stuk mooier uit zou zien!”

Mooie woorden om dit interview mee af te sluiten. Tot slot: kunnen we binnenkort nog iets bijzonders verwachten van Drum Cafe?

“ Ja, helaas kan ik er nog niet heel veel over los laten, ik ben bezig om samen met een bekende bank – mag geen naam noemen nog – om een enorm Drum Cafe evenement op te zetten. Het wordt gegarandeerd een enorm spektakel.

Burial Beats

 

In The Netherlands is quite unusual to sing together or even move and dance at a funeral. Thanks to all migrants in The Netherlands, people are realizing that there are more ways to say goodbye to the deceased, to give them their last honor.

funeral dance

To be or not to be….seldom it was more applicable in my life. One minute he was there, the other he was gone … my father … passed away.

As youngest son I was also supposed to say a few words at the funeral. Usually I have no trouble with it but now I couldn´t. No really, not with words, not with a steady voice.

But I could do something with a steady hand. My stepmother had told me that my dad was so proud on me as a drum facilitator, teacher and musician. He would enjoyed it a lot if I played something at his  funeral.

My brother thought quite the opposite of that. ´That doesn’t fit at all. You always make a party of  everything´. He knew my drumsession, amongst others, at his own wedding in Barcelona.

Swinging riffs, encouraging cries, singing and rhythmic pounding crowds, barking dogs, a burst of laughter and joy of life; that always rocked!. He imagined situations as a funeral scene from the Benny Hill Show or Monty Python … brrr ….

At the funeral center I signed the condolences book and greeted my fellow musicians, the Africans Ndingo and Oscar, Wil, Simone, Peter and Koen. My two internships from highschool were there to make some recordings of the event. Afterwards it turned out that they found it very inappropriate to mingle in a mourning crowd taking snapshots of their grieve. Well, I guess they have a point but I had love to show your guys a little of the things we played and how the attendees responded.

In the Auditorium stands the coffin with my late father. The first people speak, others listen or crying gently.  Man…..I am also getting emotional.

Fortunately our part starts soon. I leave the auditorium with the musicians and go to the hallway next to it. The instruments are there already. Small shakers, a big thumb piano, a little cowbell. No djembe´s or Doundouns, no loud and large sounds, no big stage stuff needed. Easy going rhythmic instruments, body beats and soft singing are much more in place here.

Silently we wait in the small hall. Standing face to face staring at the ground. Carefully moving to make no unwanted sounds with the instruments.

My mind is wandering around and thoughts of other sessions that we have done on funerals pop up in my mind. We granted the last wish of a deceased, a lover of Africa. The widow was very grateful to us for our “Burial Beats”. A long procession of about 200 people walked by while we were playing.  On a musical level it was not a highlight but it was of great importance for everybody. It had a huge emotional value for the widow and for the musicians.

The other time it was far more intimate and very emotional while playing a little at the grave of one of my students who died of cancer.  But now it is my own father…

 

funeral

Showtime, the side door opens and the funeral attendant beckons us.    Pfhhh, there we go…here comes my speech!

We slowly start drumming and stepping into the room to stop in front of the coffin, Ndingo stands in upfront in the middle and the rest of us left and right behind him. I dare not to look to my family, relatives and friends and stare to the floor. The small drums set up a beat, the bells and thumb piano´s come in and Ndingo asks the people gently to clap their hands.  I´m very glad that Ndingo and Oscar are here to lead and support this funeral ceremony. Their eyes are full of compassion for the grief around them, but with their open attitude and big smiles they determine to a large extent the atmosphere of this intimate happening. The people like it. They clap their hands and are rocking rhythmically back and forth. They even smile at times and let their tears run freely when they do body beats and gestures from the heart. This is a very nice. This is a fine ritual, literally a nice gesture for my father and for all of us here.

A quick sidestep. When you strip social and cultural differences away, you will find that virtually every religion considers that the soul can be touched and guided through the vibration of sounds and voice. The deceased can be aware of  vibes from intentions and feelings from your heart. We do that right now . I see the room full of quiet but moved people. I hear the sounds, feel the vibes and are under the strong impression that at least for a brief moment our consciousness melts together to celebrate the transition of my father.

A celebration…..so …. a party  after all?  No, definitely not a party in the usual sense, but a worthy and valuable rite the passage.

My brother had worried for nothing. After the funeral he immediately gave his compliments to us.

The rhythm slows down, the last sounds whirl in the auditorium, they cease and quietly we leave the stage and look for a last time at the coffin.

No applause for us this time but from within I applaud for ourselves, for all musicians, for all those present. I feel very grateful that we have done this.

As for me these Burial Beats deserve a prominent place in Drum Cafe´s repertoire.

I hope I´m able to play them often before I myself perceive the vibes from another dimension:-).

funeral singing

 

Talking Drum

Vóór Facebook was er de Talking Drum.
Lang vóór de telefoon, email, Facebook of Twitter was de trommel het voornaamste communicatiemiddel bij stammen in Afrika. Om de dorpsbewoners ’s ochtends wakker te maken. Of om een boodschap door te geven. Dat doen ze met een ‘talking drum’. De ‘talking drum’ was, én is,  in sommige delen van West-Afrika een belangrijk communicatiemiddel. Hij ontleent zijn naam aan het doel waarvoor hij bestemd is, namelijk communiceren. Met de talking-drum kun je namelijk de menselijke spraak nabootsen. Afrikaanse talen zijn net als Chinees, tonaal, de toonhoogte is belangrijk bij het bepalen van de betekenis van een bepaald woord.

Deze trommels hebben de vorm van een kleine zandloper en de twee vellen zijn verbonden door touwen. Dankzij deze ingenieuze constructie kan de spanning van het vel aangepast worden. De speler, die de drum onder zijn oksel houdt, kan met zijn arm de koorden aanspannen of loslaten waardoor de spanning van het vel te regelen is. De tonen komen overeen met de tonen binnen de Afrikaanse talen en worden geproduceerd met de hand en een stok. De drummers die deze kunst beheersen zijn niet alleen goede trommelaars, maar ook gevorderde vertellers, historici en poëten. Zij vergaarden heel wat kennis over West-Afrikaanse geschiedenis en cultuur en laten het op deze manier voortleven. Als ´griots´, rondreizende vertellers (en soms genezers), reisden ze van dorp naar dorp en zorgen voor verbinding tussen stammen en individuele mensen. Zoiets als groepen en individuele profielen bij Facebook.

In 1949 schrijft een Engels emigrant, John F. Carrington, in zijn boek ´The Talking Drums van Afrika´ hoe de Afrikaanse drummers in staat waren om complexe boodschappen over grote afstanden te communiceren.  Lage tonen zijn mannelijke woorden en hoge tonen vrouwelijke. De drummer communiceert via de zinnen en pauzes. De spreektaal wordt omgezet in trommeltaal.  Zo kunnen mededelingen met hoge snelheid op zeer grote afstanden overgeseind worden. Hij hoorde dat aan kort woord dat werd geslagen op de drums een extra zinsnede werd toegevoegd. Die zou overbodig zijn in gewone spraak, maar geeft de context aan waar het over gaat.

Bijvoorbeeld: het bericht ‘Kom terug naar huis’ kan worden vertaald door de drummers als: ‘Maak je voeten terugkomen op de manier waarop zij gingen, laat je benen terug gaan op de manier dat zij gingen, plant je voeten en je benen in het dorp dat tot ons behoort’.

Enkele woorden worden vertaald in zinnen.  Bijvoorbeeld, ‘maan’ zou worden gespeeld als ‘de blikken van de maan zijn gericht op de aarde’, en ‘oorlog’ als ‘het is oorlog let je op voor hinderlagen’.

De extra zinnen bieden een context om om de fundamentele boodschap door te geven. Deze zinnen kon je niet zomaar verzinnen op eigen houtje. De trommel studenten werd die bepaalde zin die samenviel met elk woord strikt onderwezen opdat er geen misverstanden konden ontstaan.

Bij het gebruik van Twitter zou die context ook niet verkeerd zijn. De verbale vuiligheden zijn niet van de lucht en misverstanden en daardoor ruzies ontstaan razendsnel.

tama-sen talking-drum

 

 

 

 

Eén van de allergrootste drummer-griots, Mamady Keïta zegt: ´Soms ben ik bang dat onze toekomstige generatie de cultuur achter het drummen zal verliezen als we cultuur niet integreren in de vooruitgang van de technologie´. Want Facebook vrienden kun je niet aanraken. Je kan het scherm van de computer of mobieltje niet troosten. Maar het trommelen, zingen en dansen brengt mensen bij elkaar, het verenigt mensen in harmonie, het geeft het gevoel van samen doen: Ubuntu. Maar je moet het wel doen, doen-doen. Drum Cafe kan dat alleen maar onderstrepen!

Weetjes:

In de 20ste eeuw is de Talking drum een deel geworden van de populaire muziek in West-Afrika. Vooral in Mbalaxmuziek in Senegal en Fuji en Jùjú muziek in Nigeria. Eryka Badu gebruikte een Talking drum in haar nummer “My people” uit het album “New Amerykah Part One”. Zowel King Crimson, Tom Waits in “Trouble‟s Braids” als Youssou N‟Dour en Khadja Nin konden niet om deze trommels heen.

Ref:

– Carrington, J. F. (1949), The Talking Drums of Africa, Carey Kingsgate Press.